Αυτά ήταν ευάλωτα στους νέους Τεπανέκους, όποιος κι αν ήταν ο ιδρυτής τους, και έπρεπε να τους αποτίσουν φόρο τιμής. Αυτός ο οικισμός, της τάξης της Μεσοαμερικής με το όνομα Αναουάκ, που βρισκόταν σε μια ομάδα τεσσάρων συνδεδεμένων λιμνών, μετέτρεψε την Τενοτστιτλάν. Σε μόλις 100 χρόνια, οι νέοι Αζτέκοι ίδρυσαν μια αυτοκρατορία στην περιοχή που σήμερα ονομάζεται Κεντρικό Μεξικό. Το νέο Μεξικό απέκτησε μια γυμνή περιοχή και έγινε μια από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου.

Μετά τους Ναούα που διαμόρφωσαν τη νέα αυτοκρατορία το 1428 και το βασίλειο ξεκίνησε για πρώτη φορά το σύστημα επέκτασης λόγω κατακτήσεων, το νέο αλτεπέτλ παρέμεινε η νέα κυρίαρχη μορφή ομάδας στην τοπική κορυφή. Οι πρώτοι Αζτέκοι δοκίμασαν μια περίοδο ανάπτυξης και θα αναπαράγονταν σε ένα από τα αλτεπέμε. Το είδος των οργανισμών αναφέρεται συχνά ως αυτοκρατορία, αλλά στην πραγματικότητα ένα τμήμα του βασιλείου ήταν δομημένο ως αστικές περιοχές-κράτη (που ονομάζονται προσωπικά αλτεπέτλ στα Ναχουάτλ, τη γλώσσα των Αζτέκων). Ήταν εθνοτικά πολύ διαφορετικό όπως οι περισσότερες αυτοκρατορίες της ΕΕ, αλλά προσπάθησαν περισσότερο να δημιουργήσουν ένα δίκτυο φόρων παρά ένα ενιαίο είδος κυβερνητικών αρχών.

Η νέα, κρατικά εγκεκριμένη πίστη της αυτοκρατορίας των Αζτέκων ήταν απαραίτητη για να ανταποκριθεί στο πνευματικό χρέος των ανώτερων κατηγοριών, διατηρώντας παράλληλα τον έλεγχο των κατώτερων ομάδων και των πληθυσμών. Η νεότερη pochteca συνέδεσε σταθερά την εξουσία, κυβερνητική και οικονομική, με την πολιτική και στρατιωτική δύναμη της αριστοκρατίας και του κράτους των Αζτέκων. Προστέθηκαν ξεχωριστά altepetl λόγω των tlatoani (πεφωτισμένων, "ομιλητών"), που έλεγχαν τους αρχηγούς των χωριών, οι οποίοι έτσι επέβλεπαν ομάδες ακινήτων. Οτιδήποτε είχε να κάνει με μια αναδυόμενη γραφειοκρατία, αλλά όχι, άρχισε να λειτουργεί όλα αυτά τα χρόνια, καθώς η κομητεία γινόταν ολοένα και πιο συγκεντρωτική. Η νέα "Πολλαπλή Συμμαχία" εισήγαγε την ηγεμονία στην πλειοψηφία της κεντρικής Μεσοαμερικής και σε περιοχές με ανώτερη γλωσσική και κοινωνική ποικιλομορφία. Οι ασυμμετρίες εκτός ισχύος αυξήθηκαν μεταξύ των πόλεων, σύμφωνα με την Tenochtitlan, περισσότερο από δύο άλλες με την πάροδο των ετών.

Αυτοκρατορικές μεταρρυθμίσεις

Αντίθετα, η νέα γλώσσα διατήρησε την ονομαστική, αλλά όχι την πραγματική της δύναμη, καθώς συγκέντρωσε ένα ισχυρό προγεφύρωμα στην περιοχή έξω από το Μεξικό, και θα το καταλάβετε. Η εκστρατεία στέψης του Tizoc εναντίον των Otomi του Metztitlan προσέκρουσε σε ένα τοίχο από τούβλα καθώς κατέστρεψε τη μεγάλη μάχη και κατάφερε να σώσει μόνο 40 αιχμαλώτους για να συμμετάσχει στην τελετή στέψης του. Ο Axayacatl ηττήθηκε σοβαρά στη μάχη κατά τη διάρκεια του Tlaximaloyan (σήμερα Tajimaroa), χάνοντας το μεγαλύτερο μέρος των 32.000 κατοίκων τους και σπάνια γλιτώνοντας την επιστροφή στο Tenochtitlan από τον στρατό τους. Ο Axayacatl ηττήθηκε στο Main Guerrero, τη νέα περιοχή Puebla, στις ακτές του Κόλπου του Μεξικού και θα αντιμετωπίσει τους Otomi και τη Matlatzinca στη νέα περιοχή Toluca. Ο Axayacatl νίκησε επίσης τη νέα ξεχωριστή πόλη του Μεξικού, Tlatelolco, που βρίσκεται στο βόρειο κύριο νησί στο οποίο βρίσκεται και ανακαλύπτει το Tenochtitlan.

Για την καταστροφή της υπερκατασκευής του Βασιλείου των Αζτέκων το 1521, η νέα ξένη γλώσσα χρησιμοποίησε τις αστικές αξιώσεις σε αυτό που η νέα Αυτοκρατορία των Αζτέκων είχε σχεδιαστεί για να κωδικοποιήσει τις νέες τοπικές κοινότητες μέσω των Sushi Casino τοπικών ευγενών. Ο Κορτές συμμάχησε με πόλεις-κράτη που αντιτάχθηκαν στη νέα Μεξικά, ειδικά την Τλαξκαλτέκα που μιλούσε Νάουατλ και άλλες μεγάλες μεξικανικές πολιτείες, καθώς και την Τεξκόκο, τον πρώην σύμμαχό της στην Πολλαπλή Συμμαχία. Οι νέοι Μεξικάνοι ήρθαν αργότερα στην Κοιλάδα του Μεξικού και ίδρυσαν την πόλη από το Τενοτστιτλάν στα αφιλόδοξα νησάκια της λίμνης Τεξκόκο, η οποία αργότερα έγινε η νέα κυρίαρχη δύναμη της Πολλαπλής Συμμαχίας των Αζτέκων, αλλιώς Αυτοκρατορία των Αζτέκων, η οποία υπερίσχυσε των περισσότερων άλλων αστικών αξιώσεων σε όλη την Μεσοαμερική. Η νεότερη κοινωνία από το κεντρικό Μεξικό διαθέτει καλλιέργεια καλαμποκιού, το νεότερο δημόσιο τμήμα που περιλαμβάνει ευγενείς (pipiltin) και απλούς πολίτες (macehualtin), ένα πάνθεον και το ημερολογιακό σύστημα.

Πολύ πρώιμοι ηγεμόνες του Βασιλείου των Αζτέκων

Τα ολοκαίνουργια μυθιστορήματα ήταν πολύ δημοφιλή, ένα έως τέσσερα ακόμη μυθιστορήματα από τη σειρά των Αζτέκων γράφτηκαν μετά τον θάνατό τους. Τώρα, οι εικόνες των Αζτέκων και οι λέξεις Nahuatl χρησιμοποιούνται συχνά για να δώσουν μια αίσθηση αυθεντικότητας ή εξωτισμού στις πωλήσεις της αμερικανικής αγροτικής κουζίνας. Στην πόλη του Μεξικού υπάρχουν εορτασμοί από Αζτέκους ηγεμόνες, καθώς και στην Mexico City Metro, σειρά 1, με εκδηλώσεις που ονομάζονται Moctezuma II και Cuauhtemoc. Η αμερικανική αγροτική γλώσσα σήμερα περιλαμβάνει πολλά κεφάλαια από τη Nahuatl, και πολλά από αυτά τα λόγια έχουν περάσει στην παραδοσιακή ξένη γλώσσα, και επιπλέον σε όλες τις άλλες γλώσσες του κόσμου.

Αουιτζότλ

Οι κοινοί πολίτες μπόρεσαν να δουν τα ίδια δικαιώματα με αυτά των νεότερων ευγενών, επιδεικνύοντας εμπειρία στον πόλεμο. Αυτό βοήθησε να δοθεί μια αίσθηση επαγγελματικής και υπευθυνότητας στο όραμα του Μεξικού τόσο στην ξένη γλώσσα όσο και στους νέους Τλατοάνι. Το 1538, η νέα δυναστική διακυβέρνηση αποκαταστάθηκε στο θρόνο από την Τενοτστιτλάν, ωστόσο σε μια διαδικασία μακριά από την υποτέλεια προς τους νεότερους κονκισταδόρες του ισπανικού στέμματος. Ο Τλατελόλκο επηρεάστηκε από τον κουατλατόκ μέχρι τον θάνατο του Ιτζκουαουτσίν το 1520.

Αξαγιακάτλ και μπορείς να το κάνεις Τιζόκ

Η νέα λύση συνεπαγόταν μια επανεπικύρωση του ρόλου κάποιου μακριά από την αριστοκρατία του Μεξικού όσον αφορά ένα εξαιρετικό tlatloque, στο οποίο ο υποψήφιος που επέλεγε να ακολουθήσει θα προωθούνταν στην Αρχή Ξένων Γλωσσών για επαλήθευση και εγκατάσταση. Ο ορισμός του cuauhtlatoani χρησιμοποιείται επίσης σε κώδικες των αρχών της 16ης χιλιετίας για να το εξηγήσει το νεότερο βιβλίο ιστοριών για την πρώτη διαχείριση των Μεξικών κατά τη διάρκεια της μετανάστευσής τους στο Aztlán. Ο άνθρωπος επηρέασε μόνο για 80 ημέρες, ίσως πεθαίνοντας από μια μεγάλη κρίση ευλογιάς, παρόλο που η πρώιμη προσφορά δεν δίνει το έναυσμα. Αυτό έδειξε κόπωση, πολλές πόλεις επαναστάτησαν και ως εκ τούτου, μεγάλο μέρος της σύντομης προσπάθειας ηγεσίας του Tizoc αφιέρωσε στην προσπάθεια να καταστείλει τις εξεγέρσεις και να διατηρήσει τον έλεγχο σε περιοχές που είχαν ηττηθεί από τους προκατόχους του. Το νέο Mexica παρείχε στο νεότερο Tepaneca μαχητές για τις επιτυχημένες κατακτητικές τους στρατηγίες στην περιοχή και θα λάμβανε μέρος του φόρου υποτέλειας από τις νέες κατακτημένες πόλεις-πολιτείες.

Από το 1843, μέχρι τη δημοσίευση των έργων του William H. Prescott και τη φήμη για τη νέα κατάκτηση του Μεξικού, η φράση χρησιμοποιείται από όλο τον κόσμο, καθώς και από Μεξικανούς μελετητές της 19ης χιλιετίας, οι οποίοι την είδαν ως μέσο για να διαχωρίσουν τους σημερινούς Μεξικανούς από τους Μεξικανούς πριν από την κατάκτηση. Γλωσσολογικά, ο όρος "Αζτεκανός" εξακολουθεί να χρησιμοποιείται για το μέρος των Ουτικοαζτεκανικών διαλέκτων (και οι δύο ονομάζονται Ουτικοναχουανές γλώσσες) που περιλαμβάνει τη νέα γλώσσα Nahuatl και την πλησιέστερη οικογένεια Pochutec και ίσως Pipil. Ένα τελετουργικό πρόγραμμα 260 ημερομηνιών χρησιμοποιήθηκε από τους Αζτέκους ιερείς για μαντεία, περίπου ένα ηλιακό ημερολόγιο 365 ημερών. Δύο εικονογραφικά μηνύματα υπέστησαν γλωσσική καταστροφή – το νέο Matricula de tributos και ο Codex Mendoza – που απαριθμούν τους νεότερους φόρους που αποδίδονταν στους Αζτέκους. Μέσα στο 1428, η νέα Μεξικά συμμάχησε έχοντας μερικές από σχεδόν όλες τις άλλες πόλεις – το Τεξκόκο και το Τλακοπάν.

Οι επαγγελματίες του κόσμου, με την αυτοκρατορία του πολύ ευρεία και άφθονη, είχαν κατακτήσει όλες τις χώρες. Μια τέτοια νομοθεσία απαιτούσε σημαντικές, σε δημόσιους χώρους επιβαλλόμενες ποινές, υιοθετώντας ένα κατάλληλο πλαίσιο εκτός κοινωνικής διοίκησης. Η νέα παροχή γνώσης σχετικά με τον κώδικα δικαιοσύνης είναι η εποχή της αποικιοκρατίας από τους Φραγκισκανούς Τορίμπιο ντε Μπεναβέντε Μοτολίνια, τον Φραγκισκανό Φρέι Χουάν ντε Τορκεμάδα και τους ιστορικούς της Τεξκόκα Χουάν Μπαουτίστα Πομάρ, και τον Φερνάντο ντε Άλβα Κορτές Ιξτλιλξοτσίτλ. Η περίοδος κατά την οποία παρέμεινε είναι γνωστή ως το Ολιντονάτιουχ, ή ακτίνες του ήλιου, που πιστεύεται ότι ήταν τα τελευταία χρόνια και η ανθρωπότητα μπορεί να ξεχαστεί. Μια εξαιρετική μιλιταριστική ερμηνεία από τη θρησκεία των Ναούα, ειδικά μια ευλαβική λατρεία του θεού του ήλιου, Χουιτσιλοποτστί, οδήγησε στην επέκταση της αυτοκρατορίας κάποιου.

Η νεότερη 584η φορά μερικούς μήνες κατά την άνοδο από την Αφροδίτη ήταν επίσης σημαντική για έναν κύκλο 52 εποχών του ήλιου, όπως ανιχνεύθηκε. Οι μάχες επικεντρώθηκαν στις μεγάλες πόλεις ή γύρω από αυτές και με μια τέτοια πτώση οι νέοι νικητές διέλυσαν ολόκληρη την τοπική περιοχή. Ένα από τα στρατεύματα των Αζτέκων χτύπησε τον Μοτεκουζόμα κατευθείαν με ένα μεγάλο τούβλο, από το οποίο πέθανε λίγες μέρες αργότερα, αν και οι ακριβείς ημερομηνίες του θανάτου τους παραμένουν ασαφείς. Ο νέος ηγέτης των Τοτονάκ ενημέρωσε τον Κορτές για τα διάφορα παράπονά τους κατά του Μεξικού, και ο Κορτές έπεισε τους νεότερους Τοτονάκ να φυλακίσουν έναν ενθουσιώδη συλλέκτη μοβ φόρων. Μια δεύτερη, πιο διάσημη μορφή πανεπιστημίου, που ονομαζόταν "calmecac", προσφερόταν να διδάξει τη νέα αριστοκρατία, καθώς και απλούς πολίτες από υψηλόβαθμα στελέχη που προσπαθούσαν να γίνουν ιερείς ή καλλιτέχνες.

Οι πρώτοι στόχοι που είχαν μωβ επέκταση ήταν το Κογιοακάν στη Λεκάνη του Μεξικού και ίσως το Κουαουναουάκ και το Χουαξτεπέκ στη σημερινή μεξικανική κατάσταση μακριά από το Μορέλος. Έτσι, ο όρος αυτός αναφέρεται σε μια ποικιλία κατώτερης αριστοκρατίας με χαμηλό κληρονομικό επίπεδο που προοριζόταν να κατέχει καλή στρατιωτική ή δημοτική υπηρεσία (παρόμοια με τον Άγγλο ιππότη). Ο Μοκτέζουμα δημιούργησε μια εναλλακτική ταυτότητα που ονομάζεται "κουαουχπίλι" που μπορούσε να απονεμηθεί στους κοινούς πολίτες. Οι κοινότητες των κοινών πολιτών είχαν ένα σχολείο με το όνομα "τελποχκάλλι", στο οποίο λάμβαναν την πρώτη θρησκευτική εκπαίδευση και στρατιωτική γνώση. Σχεδιαζόταν για να προσφέρει ένα βραβείο για την επιχείρηση στην αυτοκρατορία. Εάν ο βασιλιάς μιας περιοχής επαναστατούσε, ξεχνούσε τον φόρο υποτελείας που λάμβανε από το εξωτερικό. Ένας καλός φόρος υποτελείας χωρίζεται έτσι ώστε μερικοί ηγέτες της συμμαχίας να πηγαίνουν στο Τενοτστιτλάν και μερικοί στο Τεξκόκο και μερικοί στο Τλακοπάν.

Η νέα επέκταση του βασιλείου προσπάθησε να σταματήσει προσωρινά από μια μεγάλη τετραετή ξηρασία που έπληξε τη λεκάνη μακριά από το Μεξικό τη δεκαετία του 1450, και πολλές πόλεις στο Morelos έπρεπε επίσης να κατακτηθούν μετά την υποχώρηση της ξηρασίας. Ένα άλλο αυτοκρατορικό σύστημα φόρου εισφορών ίδρυσε τους εισπράκτορες φόρων του Μεξικού για να φορολογούν τον πληθυσμό αυτοπροσώπως, παρακάμπτοντας τον νέο εμπειρογνώμονα των τοπικών δυναστειών. Οι νέοι Αζτέκοι κράτησαν τους ηγεμόνες μακριά από τις πόλεις που είχαν κατακτηθεί για πολύ καιρό, καθώς ήθελαν να πληρώνουν εξαμηνιαίο φόρο στη συμμαχία και να έχουν ένοπλες δυνάμεις, εάν χρειαζόταν, για την πολεμική επιχείρηση των Αζτέκων. Ένας από τους δύο στη μυθολογία, που ονομάζεται Θρύλος των Ήλιων, σημαίνει την παραγωγή πέντε διαδοχικών ήλιων, ή επιθέσεων, για κάθε έναν που κυβερνάται από μια νέα θεότητα και μπορεί να κατοικείται από έναν νέο αριθμό όντων. Μέσα στους Μορέλος, το Cuahnahuac είναι στην πραγματικότητα μια μεγάλη πόλη της νέας ομάδας Tlahuica που ομιλεί Nahuatl, και μπορείτε να το Tollocan από την περιοχή Toluca είναι η κύρια πόλη της φυλής Matlatzinca, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος Nahuatl και των ηχείων από την Otomi, καθώς και των λέξεων που τώρα ονομάζονται Matlatzinca.

Άλλα μεγάλα αστικά κέντρα των Αζτέκων ήταν μερικές από τις προηγούμενες πόλεις-κράτη που επικεντρώνονταν στον φρέσκο ​​ποταμό, όπως η Τενάγιουκα, η Αζκαποτσάλκο, η Τεξκόκο, η Κολουακάν, η Τλακοπάν, η Τσαπουλτεπέκ, η Κογιοακάν, η Ξοτσιμίλκο και ίσως και η Τσάλκο. Δημιούργησαν τη νεότερη Πολλαπλή Συμμαχία των Αζτέκων και κατάφεραν να κερδίσουν τον αγώνα για να αποκτήσουν τοπικό έλεγχο, συγκεντρώνοντας φόρο τιμής από τους ηττημένους. Η νέα θρυλική πηγή των Αζτέκων τον έχει οδηγήσει να μετακομίσει από μια μεγάλη πατρίδα που ονομάζεται Αζτλάν σε αυτό που θα γινόταν το προοδευτικό Μεξικό. Οι νεότεροι Μεξικοί πίστευαν ότι οι ακτίνες του ήλιου χρειάζονταν θρεπτικά συστατικά στο περιβάλλον από το αίμα των ανθρώπων που ανατέλλουν κάθε μέρα. Οδηγούμενοι από τον προστάτη θεό Χουιτζιλοπόχτλι, τη νέα θεότητα του ήλιου και της μάχης, περπατούσαν αναζητώντας πού ήταν καταδικασμένοι να επιστρέψουν. Πίστευαν ότι η χώρα βίωνε κάποιες κοσμικές δεκαετίες, ότι είχε το δικό της φως, αλλά στο τέλος κάθε βιομηχανίας έχανε και άλλαζε λόγω κάποιας άλλης πριν από την πέμπτη και ίσως την τελευταία δεκαετία που προσπαθούσαν να φτάσουν – το σήμερα για τους Αζτέκους.